Robert Ambroziak

Kontakt email, www
ul. Minerska 14 zobacz inne firmy z Minerska
04-506 Wawer , woj. Mazowieckie

Materiały budowlane

Specjalizacje:

  • Materiały budowlane

O nas

       Parapety wewnętrznesłużą do wykańczania dolnej części ościeżnicy i podoknia. Pełniąwięc funkcję wykończeniową, a jednocześnie dekoracyjną.W miarę postępu technicznego, na przestrzeni kilkunastu latobserwujemy różne rozwiązania projektowe (materiałowe igeometryczne) parapetów, które mają na celu ograniczenie ich wadoraz komponowanie z innymi materiałami wykończeniowymi.Trwałość i walory estetyczne parapetów zależą od rodzajuzastosowanego materiału oraz oddziałujących na nie czynników. Wzagadnieniu trwałości istotną rolę odgrywają warunki, w jakichelement jest użytkowany. Zgodnie z zaleceniami producentów parapetywewnętrzne mogą być stosowane w budynkach mieszkalnych lubużyteczności publicznej, wewnątrz pomieszczeń o stałej wilgotnościwzględnej powietrza 75%. W budynkach przemysłowych powinny byćmontowane parapety wykonane z materiałów o podwyższonej odpornościna działanie czynników chemicznych (lastryko), a w pomieszczeniacho znacznej wilgotności (łaźniach, kuchniach zbiorowego żywienia,saunach) wyroby z materiałów o małej nasiąkliwości lub wszystkieinne tylko wtedy, gdy spełnione są warunki takie, jak w budynkachużyteczności publicznej czy mieszkalnych.Parametry, jakie powinny mieć parapety wewnętrzne, to:wytrzymałość materiału zapewniająca przeniesienie obciążeń(statyczne, udarnościowe)brak nasiąkliwościodporność na działanie czynników chemicznych (detergentyczyszczące, woda, alkohol, herbata)walory estetyczne (kolor, połysk)odporność na plamienieodporność na starzenie (zmiany pod wpływem ciepła, wilgoci,promieni ultrafioletowych)odporność na ścieranie przy czyszczeniuodporność na zarysowania.Wymagania dotyczące nośności stawiane są materiałowipodstawowemu, z którego wykonany jest rdzeń parapetu, natomiastpozostałe dotyczą przede wszystkim warstwy wykończeniowej(wierzchniej). Z praktyki wynika, że parapety narażone są naoddziaływanie niewielkich obciążeń, dlatego większe wymaganiastawiane są powłokom ochronnym niż materiałowi podstawowemu.Powłoki ochronne tworzą warstwę izolacyjną, a także stanowiąestetyczne wykończenie powierzchni elementu. Aby mogły spełniaćswoje funkcje, powinny być nakładane w kontrolowanych warunkachfabrycznych oraz nie powinny tracić ciągłości na powierzchni wyrobui mieć dobrą przyczepność do podłoża.Powłokami ochronnymi płyty parapetu są folie PVC, laminaty(np. na bazie żywic melaminowych lub akrylowych), lakiery grubościwiększej niż 0,2 mm.Rozwiązania materiałoweDo produkcji parapetów powszechnie stosuje się kamienie naturalne(granity, marmury, sjenity, wapienie zbite). Nowe technologieobróbki kamienia pozwalają wykorzystać ich wszystkie waloryestetyczne. W kraju surowce pozyskiwane są głównie w południowejPolsce, a z zagranicy importowane przede wszystkim z Włoch iSkandynawii. Do produkcji parapetów wykorzystywane są najdłuższepłyty kamienne (ok. 2 m). Szerokość podokienników jest zazwyczajmniejsza niż 40 cm, a grubość wynosi 2-3 cm. Materiały techarakteryzują się małą nasiąkliwością (marmur, granit 0,1 -0,5%) dużą twardością (marmur naturalny i sztuczny 4 - 5 w skaliMohsa) i wytrzymałością. Mają jednak duży ciężar własny (2,6G/cm3), a więc podczas transportu i montażu są narażone nauszkodzenia.Powierzchnia płyty parapetu najczęściej jest polerowana, dziękiczemu uzyskuje się bardzo efektowny wygląd (płyta zachowuje połyskprzez długi czas). Powierzchnia może być również szlifowana, aefekt dekoracyjny poprawia się przez pastowanie. Podstawowewymagania dotyczące jakości materiału i wyrobu określa normaPN-B-11206 Elementy kamienne podokienniki wewnętrzne. Są onenastępujące:nasiąkliwość wodą ? 5%wytrzymałość na ściskanie w stanie powietrznosuchym ? 25 MPadopuszczalne odchyłki: długość, szerokość - 2 mm, grubość - 1mm.Do produkcji parapetów wykorzystywane są też kamieniesztuczne, tzw. marmury syntetyczne imitujące naturalnekamienie.Parapety odlewa się w formach stosując surowce: piasek kwarcowy,mączkę dolomitową, żywice poliestrowe oraz pigmenty. Połyskwierzchniej warstwy płyty uzyskuje się przez nałożenie powłokiochronnej (laminatu). Podokienniki wykonane ze sztucznych kamienisą znacznie lżejsze (o ok. 20%) od marmurowych czy granitowych.Skład surowcowy sprawia, że są one odporne na uderzenia, a takżeśrodki chemiczne, dzięki czemu na ich powierzchni nie tworzą sięplamy.Innym rodzajem parapetów kamiennych są parapety z konglomeratukamiennego - marmurowego, granitowego, sjenitowego. Płyty takieprodukowane są z kruszywa kamiennego, spajanego mieszaniną żywicpoliestrowych i utwardzaczy. Dzięki zastosowaniu pigmentów możnauzyskiwać barwy nie występujące w naturze. Powierzchnia takich płytmoże być polerowana lub szlifowana (PN-B-11212).Płyty z konglomeratu powinny wykazywać:nasiąkliwość 1%wytrzymałość na zginanie 4 MPaścieralność na tarczy Boehmego 7,5 mm.Obecnie coraz rzadziej stosowane są parapety z lastryka. Doich produkcji stosuje się cement portlandzki biały lub szary orazgrys marmurowy, bazaltowy, granitowy. W zależności od zastosowanegocementu płyty mogą mieć kolor biały lub szary, a dzięki pigmentomprzybierać różne barwy.Wielu inwestorów wybiera parapety drewniane. Do ich produkcjipowszechnie stosowane jest drewno krajowe (szczególnie sosna idąb), choć ostatnio także importowane, przede wszystkim z Indonezjii Malezji.Parapety drewniane wymagają stosowania drewnawysezonowanego, o maksymalnej wilgotności 10% (drewno o dużejwilgotności z upływem czasu wysycha, kurczy się i odkształca).Dzięki odpowiedniej obróbce drewna (przecieranie, struganie,szlifowanie, frezowanie i klejenie) otrzymuje się wyroby dobrejjakości.Płyta parapetów drewnianych powinna być łączona na szerokości zdesek na pióro i wpust i klejona przy użyciu kleju odpornego nawilgoć, wodę i temperaturę, gdyż drewno jest materiałem, którywypacza się pod wpływem wilgoci i ciepłego powietrza od grzejników(spodnia powierzchnia płyty parapetu z drewna i innych materiałówpowinna być umieszczona co najmniej 15 cm nad grzejnikiem). Nawetdrewno najlepszej jakości ma tendencję do odkształcania się,zwłaszcza w pomieszczeniach o zmiennej temperaturze i wilgotności.Parapety drewniane można barwić bejcami, lakierobejcami, itp.W ostatnim czasie coraz liczniej prezentowaną grupą są parapety zpłyt drewnopochodnych oklejane z obu stron laminatem o dowolnymkolorze i różnym wzorze (w tym imitujące kamień lub drewno).Dodatkowo laminat może być zgrzany z płytą, co zwiększa jejodporność na wilgoć. Parapety z płyt wiórowych mogą jednak pęczniećpod wpływem wilgoci, dlatego bardzo ważne jest prawidłowe osadzenieokna (tak aby woda nie miała kontaktu z płytą).Do produkcji parapetów może być stosowany także polichlorek winylu.Parapety z PVC mają rdzeń wykonany z twardego albo spienionegotworzywa, a wierzch pokryty jest warstwą twardego polichlorkuwinylu. Dzięki temu powierzchnia odporna jest na zarysowania i mapołysk, a parapet charakteryzuje się odpornością na czynnikiatmosferyczne (mogą być stosowane wewnątrz i na zewnątrzpomieszczeń).Do modyfikowania tworzyw sztucznych producenci często stosują różnedodatki, m.in. zwiększające odporność materiału na działanie wody,uodparniające go na ogień (klasa palności PVC wg DIN 4102 - B2,B3), zwiększające twardość i odporność na zarysowanie orazuderzenia, zmniejszające współczynnik wydłużenia liniowego (np.mączka drzewna). Dodatek środków smarujących, wypełniaczy imodyfikatorów zwiększa odporność PVC na starzenie pod wpływempromieniowania UV. Barwniki i pigmenty są światłotrwałe i niezmieniają barwy tworzywa podczas użytkowania. PVC charakteryzujesię dużą wytrzymałością mechaniczną, niewielkim ciężarem, jestnienasiąkliwe i odporne na wilgoć, dzięki czemu płyta parapetu niepęcznieje i nie rozwarstwia.We wnętrzu budynku parapety nie są narażone na bezpośredniedziałanie promieniowania UV oraz na znaczne zmiany temperatury, awięc odznaczają się dużą trwałością. Wadą PVC jest niedostatecznaodporność na podwyższoną temperaturę (temperatura użytkowania ?80°C wg wytycznych ITB, zmiana wymiarów liniowych w temperaturze70°C ? 0,1 - 0,5% w zależności od składu chemicznego tworzywa) orazdosyć duży współczynnik wydłużenia liniowego pod wpływem promienisłonecznych. W ostatnich latach coraz częściej do produkcjiparapetów z PVC stosuje się tworzywo z recyklingu, uzyskane przezwtórny przemiał odpadów powstałych np. przy produkcji okien.Parapety z tworzyw sztucznych (również płyt drewnopochodnych ilastryka) są objęte postępowaniem aprobacyjnym, gdyż na te wyrobynie ustanowiono Polskiej Normy. Jednostka wydająca aprobatę określaprogram i zakres badań każdego wyrobu (wymagania nie są ujęte wZleceniach Udzielania Aprobat Technicznych).Rozwiązania projektoweZróżnicowane rozwiązania materiałowe sprawiły, że parapety mająróżną geometrię. Zgodnie z wymaganiami normowymi wyroby kamiennemają kształt prostopadłościanów o prostych lub zaokrąglonychnarożnikach (jednym lub dwóch), a niekiedy ściętych narożach.Różne rozwiązania oferowane są w przypadku parapetów z tworzywsztucznych - parapety renowacyjne (nakładki - rysunek 1) lubkomorowe. Pierwsze z nich mają postać profili w kształcie litery L- pozioma płyta parapetu ma pionowy kapinos. W zależności odprojektu technicznego może on mieć zróżnicowaną wysokość, dziękiczemu istnieje możliwość zamontowania go na istniejący już parapetnawet znacznej grubości. Są również parapety o nieco innymprzekroju - z pochyłym kapinosem i wargą dociskową, która zapewniadokładne połączenie z powierzchnią dolną starego parapetu. Parapetykomorowe mają specyficzną budowę, układ komór usztywniakonstrukcję.Większość parapetów z tworzyw sztucznych (również płytdrewnopochodnych) oferowanych jest wraz z akcesoriamiwykończeniowymi - nakładkami bocznymi (prawymi i lewymi) lubzaślepkami maskującymi krawędzie parapetu.Wymiary parapetówprojektanci dostosowują do standardowych wymiarów okien lubindywidualnych potrzeb użytkownika. Szerokość podokienników wynosi100-625 mm.Największą swobodę w kształtowaniu wymiarów parapetów klienci mająw przypadku wyrobów z PVC. Żądane wymiary (długość i szerokość)uzyskuje się przez odcięcie zbędnego odcinka piłą do cięcia PVC.Podokienniki z tworzywa sztucznego można łączyć na długości zapomocą specjalnych profili.MontażMontaż parapetów polega na stabilnym posadowieniu ich na podłożu,zakotwieniu w ścianie oraz solidnym połączeniu z ościeżnicą okna.Sposób posadowienia parapetu określa obciążenie eksploatacyjne(ciężar własny parapetu i ewentualne inne obciążenia) oraz grubośćściany.W zależności od grubości ściany może on być posadowiony na stałympodłożu (murze) bez lub z użyciem wsporników (rysunek 2) albozamontowany tylko na wspornikach. Pod-okienniki posadowione nawspornikach mocowane są do nich za pomocą wkrętów lub specjalnychgwoździ. Odstępy pomiędzy wspornikami należy przyjmować zgodnie zwymaga-niami normy PN-82/B-02003. Można również montowaćpodokienniki przy użyciu kotwi przykręconych do ich spodniejpowierzchni, które należy zabetonować w warstwie niezwiązanejjeszcze zaprawy cementowej.Parapety mogą być mocowane do podłoża za pomocą zaprawy cementowejlub klejów zapewniających dobrą przyczepność (zalecanych przezproducenta i dopuszczonych do stosowania w budownictwie). Domontażu parapetów kamiennych powinny być stosowane specjalne klejedo kamienia, gdyż w przeciwnym razie mogą powstać odbarwienia napowierzchni płyty w wyniku reakcji składników kleju z minerałamiskalnymi.Podokienniki o dużej szerokości i masie powinny być oparte całąpowierzchnią na murze. Płytę parapetu należy wpuszczać w mur nagłębokość co najmniej 20-30 mm, a luz wypełnić materiałemelastycznym, kitem lub niskoprężną pianką poliuretanową (abyelement mógł swobodnie pracować). Parapet powinien być wsunięty podramiak ościeża okiennego na głębokość 10-20 mm i szczelnie do niegoprzylegać. Styki ościeży i parapetu należy uszczelnić silikonem,aby nie wnikała woda i nie powodowała zmian materiałowychwyrobu.Spadek podokiennika do wnętrza pomieszczenia powinien wynosić 1%,tak by mogły z niego swobodnie spływać płynne substancje.